Der omsorga bur

– Lena Silver Lyngdal sitt ”stille rike av omsorg, disiplin og varme” (s. 56 i Hugs kvinnene!)

”Amerika! Det ordet hadde lenge vore som ein draum, ein fjern idé forma av brev og lengsel. Men då dei steig i land, var det ikkje draum – det var støy, lukt, språk ho ikkje hadde opplevd før. ” (s. 51 i Hugs kvinnene!).

Erfaringa er den 16 år gamle Lena si, då ho kjem i land saman med mor Asgjerd og alle syskena etter ei båtreise på elleve dagar. Undervegs på reisa held, voggar og trøystar Lena ein gråtande baby i armane sine, då ei medreisande einsleg mor ikkje orkar meir. Ved ankomsten held Lena veslesyster Marie tett inntil seg. Tre månader seinare tek Lena over og passar syskena sine, då mora får eit nervøst samanbrot:

”– Eg skal ta vare på dykk. Alle saman! Ho visste ikkje korleis. Men ho visste at det måtte gjerast. » (s. 52). Lena vert sjølv mor til tre barn og steller for dei åleine, då mannen hennar er meir ute og på reise enn heime.

”Så byrja ho ta imot folk. Pasientar, sa ho. Gamle, sjuke, einsame. Ho stelte dei, vaska dei, laga mat, bar vatn. Ho meldte seg i eit register, og legane byrja ringa. Før ho visste ordet av det, dreiv ho ein eigen liten pleieheim i stova.” (s. 55). I 1929 melder Lena seg og tek til med å pleie og ta seg av sjuke og einsame kvinner og menn i heimen sin. ”Eit stille rike av omsorg, disiplin og varme” (s. 56).

Lena Silver Lyngdal dør i 1994, 105 år gammel.

^{I dagane fram mot jul møter me kvar dag éi av dei ti norske kvinnene i boka. Dei representerer ei stor og mangfaldig gruppe kvinnelege røyster som først no, i 200-årsjubileet for den norske utvandringa til Amerika, byrjar å kome til orde.}

---